جمیل رستمی در ۱۸ اردیبهشت سال ۱۳۵۰ در سنندج به دنیا آمد. وی در سال ۱۳۶۶ وارد سینمای حرفه ای شد و در سمت دستیار کارگردان و برنامه ریز با بهترین و نامدارترین کارگردانان سینمای ایران در بیش از ۲۰ فیلم سینمایی همکاری نموده است.

در سال ۱۳۸۱ فیلم کوتاه “دردسر پسر بودن” را ساخت که موفق به دریافت ۲۴ جایزه داخلی و خارجی گردید که جزء موفق ترین فیلم های کوتاه سینمای ایران محسوب می شود. این فیلم با داستانی ساده و کودکانه مسائل روز جامعه را توصیف کرده و وی را به عنوان یک کارگردان جدی در سینما شناساند.

در سال ۱۳۸۲ اولین فیلم بلند سینمایی اش به نام “مرثیه برف” را ساخت که توجه مخاطب و منتقدان را به خود جلب کرد و موفق به کسب چندین جایزه داخلی و خارجی شد، که از آن جمله “سیمرغ بهترین کارگردان جشنواره بین المللی فجر ایران” ، “جشنواره بین المللی المپیا یونان” ، “جشنواره بین المللی اصفهان (۴ پروانه زرین کودک و نوجوان اصفهان)” ، “جایزه ویژه هیئت سیفژ” و… را نام برد.

فیلم سینمایی “مرثیه برف” در سال ۲۰۰۶ کاندید اسکار معرفی شد و اولین فیلم در طول تاریخ اسکار از طرف کشور عراق نام گرفت.

وی در سال ۱۳۸۴ فیلم مشهور و زیبای “ژانی گل” را بر اساس رمانی به همین نام و به قلم استاد ابراهیم احمد ساخت که یکی از پروژه های بزرگ منطقه خاورمیانه نام گرفت. در همین زمان تصمیم به تاسیس و پایه گذاری بزرگترین و مهمترین دفتر تولید فیلم در عراق و کردستان را گرفت که با همکاری هنرمند سرشناس کرد استاد مظهر خالقی “سولی فیلم” را در شهر هنر دوست سلیمانیه بنا نهاد که فیلم سینمایی “ژانی گل” اولین محصول آن دفتر شد.

فیلم سینمایی “ژانی گل” نماینده اسکار ۲۰۰۸ شد و چندین جایزه مهم خارجی به همراه آورد. یکی از ویژگی های فیلم “ژانی گل” توصیف فضای تاریخی و کلاسیک سالهای ۱۹۴۰ تا ۱۹۵۰ عراق بود که کار مهمی در آن شرایط و در سال های جنگ عراق بود.

جمیل رستمی در سال ۱۳۸۸ فیلم سینمایی “چشم” را جلوی دوربین برد که قرار بود به صورت سه گانه و سه فیلم جداگانه “چشم، گوش، زبان” ساخته شود. استفاده از فضای شهر تهران، بازیگران حرفه ای و شناخته شده و عوامل سرشناس سینمای ایران، کاری متفاوت و مدرن در کارنامه اش به وجود آورد و در سال ۱۳۸۸ دفتر تولید و ساخت “کارو فیلم” را در تهران تاسیس کرد.

فیلم سینمایی “چشم” اولین فیلم اکران شده و توزیع شده او طی ۱۰ سال فعالیت در سمت کارگردانی وی می باشد.